sa dami ng ginagawa
sa dami ng iniisip
sa mga kalungkutang dinaranas
sa mga problemang walang kupas
sa bigat ng damdamin
tila walang panahon sa buhay
tila tinutugis ang bawat araw
at pakiramdam ko’y unti-unti
na akong hinahatak ng panahon
hay, buhay nga naman… two years ago, ganito na naman. kailangang magpatuloy. kailangang kumayod. ang buhay di madaling wakasan. kailangang magbuhat, kahit mabigat, bukas makararaos din.
Filed under: filipino, personal, poetry | Tagged: life, time
