Sa mga panahong maulan at malamig, gusto ko lang sanang matulog at magpahinga…
Sabi sa Bible, “God is faithful; he will not let you tested beyond your strength.” So siguro, lahat ng pinagdadaanan ko ngayon, they are still within my strength capacity. Sigh. Sometimes I envy those people who are only thinking about themselves–– where they could watch a movie, where they would go during weekends, how will they spend their overflowing money, etc. But are there such persons? Well…
My prayer: Sana hindi maging dahilan ang mga pagod, hirap, sakit at kahinaan na dinaranas ko ngayon upang bigla na lang akong maglaho at bumuo ng sarili kong mundo (though most of the time nagsasarili talaga ako).
Siya nga pala, yung isda sa aquarium namin, ayun nagkakaroon na muli ng buhay (though hindi naman talaga siya namatay). Kahit punit-punit na yung buntot niya at hatalang mahina pa siya, at least ngayon, lumalangoy na ulit siya at kumakain na rin kahit papaano.
Yung matandang naka-wheelchair na nadadaanan ko papunta at pauwi ng office, ayun, sinisikap niyang tumayo. At noong minsang napadaan ako, nakatayo na siya at inuunat ang kanyang mga paa kahit na kailangan pa rin niyang kumapit sa tubong bakod.
Dahil sa isda at doon sa matanda, na-realize ko na kailangan ko talagang magpatuloy. Dahil kung sila nga may determinasyon, ako pa kaya? Pero sana…
Filed under: filipino, personal | Tagged: faithful, fish, prayer, rest
